De namiddagzon schijnt fel en warm. Een bij vliegt zoemend naar een paars heidestruikje, dat nog bloeit tussen bruine uitgebloeide struiken. Een groepje collega’s loopt achter elkaar over een smal paadje en is in duo’s diep in gesprek, “Hoe ga jij om met situaties waarin het team vastloopt of in herhaling valt?”, “Wat is jouw unieke bijdrage aan het team die anderen misschien niet direct zien?”. Ze zijn op teamdag met Alpen Academy. Afgelopen periode heeft Jantine DISC profielen afgenomen en de resultaten een op een met de betrokkenen besproken. Vandaag staat in het teken van het teamgrid: hoe ziet het geheel eruit, welk voorkeursstijlen zijn er in de groep en hoe werken die op elkaar in.
Er is een navigatieteam, een team timemanagement, een team groepsgevoel… Als begeleiders lopen wij achter de groep. Want samen de verantwoordelijkheid dragen en de rollen verdelen, komt het dichtst bij hun dagelijkse praktijk van het team. Toch voelt het anders dan anders, hier in de Veluwse natuur wordt die samenwerking heel anders aangevlogen. We dagen deelnemers namelijk actief een andere rol te pakken dan anders: beslissingen nemen voor wie normaalgesproken liever instructies krijgt of mensen helpt. De voortgang bewaken voor wie normaalgesproken liever naar nieuwe paden zoekt.
Dat doen we niet om de deelnemers te pesten, maar om ze te helpen groeien. En groeien doe je samen, door met elkaar eerlijk te kijken naar de teamdynamiek, naar ieders rol daarin, door te praten en te doen. Door elkaar te spiegelen. Wie eens een Alpen Academy workshop heeft gevolgd, weet hoe letterlijk we dat doen! Met een aantal uitdagende opgaven zijn we afgelopen uur in de bossen onderweg geweest en tot mooie gesprekken gekomen.
Aan de overkant van de heide staat een bankje. Rugzakken vallen met een plof op de grond, waterflesjes worden opengedraaid en er gaat een trommeltje met gedroogd fruit en toffees rond (met dank aan het Team Groepsgevoel). Een lekkere diepe zucht, want na de beslotenheid van het bos voelt het licht en vrij om uitzicht te hebben over de open heide.
“Oorspronkelijk was dit allemaal bos. Maar eeuwenlang kwamen hier mensen met kuddes schapen, die de jonge begroeiing afgraasden,” legt Karin uit. “Zonder die begrazing, zou het bos het weer overnemen.” Een wijds gebaar, “Openheid vergt onderhoud.”
We glimlachen allemaal, want het is wel duidelijk dat dat niet alleen geldt voor de heide.